تبلیغات
وبلاگ شخصی بهداد خاکزاد - ایجاد جوامع زیست پذیر (تجربه آلمان و کشورهای اسکاندیناوی)
ایجاد جوامع زیست پذیر (تجربه آلمان و کشورهای اسکاندیناوی)
دوشنبه 23 تیر 1393 ساعت 09:10 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست بهداد | ( نظرات )

مقدمه

ایجاد جوامع زیست پذیرتر روز به روز در میان سیاست گذاران، برنامه ریزان و شهروندان سراسر جهان طرفداران بیشتری می­یابد. جوامع زیست پذیر مزایا و فرصت های متعددی را در اختیار شهروندان قرار می­دهند: برخورداری از زندگی با کیفیت از طریق حفظ و بهبود کیفیت محیط زیست، قابلیت پیاده روی، دوچرخه سواری و استفاده از سامانه حمل و نقل عمومی برای جابجایی­های روزمره مانند رفتن به محل کار، مدرسه، فروشگاه، پارک، فضاهای تفریحی و مراکز بهداشتی و درمانی.

شبکه های حمل و نقل سبز چند وجهی از جمله مسیرهای پیاده روی، خطوط ویژه دوچرخه سوری و حمل و نقل عمومی، همراه با خیابان های خرید پیاده مدار (ورود خودرو به این خیابان ها ممنوع است)، ساختمانها و محله هایی با کاربری های مختلف و استفاده از انرژی تجدید پذیر بدست آمده از منابع طبیعی مانند خورشید، آب و باد، همگی مواردی هستند که نقش مهمی در زیست پذیرتر ساختن جوامع دارند.

 

زیرساخت حمل و نقل سبز

سامانه حمل و نقل سبز چند وجهی بارزترین و معمول ترین نوآوری در برنامه ریزی و توسعه جوامع در آلمان و اسکاندیناوی به شمار می­رود. شبکه های نظام مند حمل و نقل عمومی جاده ای، ریلی و دریایی، شبکه ها و مسیرهای پیاده مدار و زیرساخت های کافی برای دوچرخه سواری از جمله مسیرهای ویژه دوچرخه سواری و پارکینگ های دوچرخه واقع در مکان های مهم و راهبردی، امکان جابجایی سریع، مناسب، ایمن و راحت شهروندان را بدون نیاز به خودرو در هر زمان فراهم می­سازند. همچنین شهروندان فرصت بیشتری برای ورزش، فعالیت ذهنی و فیزیکی، تعامل اجتماعی و به ویژه تنفس هوای پاک در اختیار خواهند داشت.

در ساعات اوج شلوغی در تعدادی از خیابان­های کپنهاگ، هامبورگ، اسلو و استکهلم دو گرایش عمده در جابجایی شهروندان به چشم می خورد: اولا، هر روز صبح مردم برای رفتن به محل کار ابتدا با دوچرخه به نزدیک ترین ایستگاه حمل و نقل عمومی می­روند؛ دوچرخه را در یک پارکینگ ایمن و مناسب در ایستگاه پارک کرده و با قطار یا اتوبوس به محل کار می­روند؛ از ایستگاه تا محل کار را نیز پیاده طی می­کنند و بعد از ظهر به همین روال به خانه باز می­گردند. ثانیا، بخش عمده ای از جمعیت این شهرها هر روز، مسیر خانه تا محل کار و بالعکس را با دوچرخه یا پیاده طی می­کنند. مطابق طرح پژوهشی شاخص شهر سبز، بطور متوسط 48درصد از جمعیت شاغل این چهار شهر، پیاده یا با دوچرخه و 21درصد نیز با استفاده از حمل و نقل عمومی به محل کار خود می­روند. این میزان جابجایی سبز، پیامدهای مثبت و ارزشمندی را برای کیفیت محیط زیست، رفاه اقتصادی و سلامت ساکنان این شهرها به ارمغان آورده است.

 

مالمو: الهام بخش شهرهای دیگر برای دستیابی به پایداری زیست محیطی

سیاست گذاریهای توسعه و برنامه ریزی، مالمو را تبدیل به الگوی پیشتاز در پایداری نموده است. برای مثال کل برق این بندر از طریق انرژی تجدید پذیر تأمین می­شود و زیرساخت­های دوچرخه با مسیرهای متعدد دوچرخه سواری و پارکینگ های واقعا در مکان های راهبردی، 25 تا 30 درصد مسافران را به سفر با دوچرخه علاقمند کرده است. سیاست های مالمو برای توسعه به عنوان یک شهر پایدار از دیدگاه اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی منحصر بفرد و نوید بخش بهبود کیفیت زندگی تمام ساکنان در دراز مدت می باشد. مالمو به واسطه برنامه زیست محیطی 2020-2009، خود را درگیر چالش کسب عنوان بهترین شهر جهان، به لحاظ توسعه شهری پایدار کرده و در عین حال متعهد به استفاده 100درصدی از انرژی تجدید پذیر تا سال 2030 می باشد.

در بندر غربی مالمو مردم برای رفت و آمدهای روزمره خود سه گزینه را در نظر می­گیرند: استفاده از سامانه حمل و نقل عمومی، پیاده روی و دوچرخه سواری. انرژی تجدید پذیر بندر از منابع طبیعی مانند خورشید، آب، باد و سوخت زیستی حاصل از پسماند های غذایی تأمین می­شود. ساختمان معروف مالمو با نام خانه هشتم ترکیبی است از فضاهای اداری و مسکونی. آپارتمان های موجود در این مجتمع به یک سیستم مکانیکی در سینک های آشپزخانه مجهز هستند که پسماند غذایی را ترکیب کرده و سپس آن را به یک محفظه مرکزی منتقل می­کند. پسماند غذایی از این محفظه به یک کارخانه منتقل و در آنجا به سوخت زیستی تبدیل می­شود.

طراحی های جالب دیگری نیز در مالمو به چشم می خورد: برای مثال، آب باران توسط حوضچه ها و کانال هایی جمع آوری شده و به آرامی به سمت دریای بالتیک هدایت می­شود؛ در حالیکه در شهرهای دیگر وارد سیستم فاضلاب می­گردد؛ فضاهای سبز متعددی در سرتاسر بندر برای ورزش، تفریح و تعامل اجتماعی شهروندان ووجود دارد.

 

حمل و نقل پایدار

محبوبیت چشمگیر دوچرخه سواری، پیاده روی و استفاده از حمل و نقل عمومی در کپنهاگ، هامبورگ، مالمو، اسلو و استکهلم ناشی از دو دلیل عمده است. اولا، خودرو بسیار گران، مالیات بر خرید و مالکیت خودرو بسیار هزینه بر و قیمت سوخت بسیار بالاست؛ همچنین، محدودیت ها و هزینه پارکینگ در مرکز شهر و عوارض تردد خودرو در این شهرها رو به افزایش است. همه این موارد رانندگی در شهر را بسیار مشکل تر و پر هزینه تر از گذشته ساخته است.

ثانیا، نوع زیرساخت شهری در این شهرها به گونه ای است که مردم برای رفت و آمدهای روزمره جذب دوچرخه سواری، پیاده روی یا استفاده از حمل و نقل عمومی می­شوند. پیاده روی شیوه بسیار رایج دیگری برای حمل و نقل در کپنهاگ، هامبورگ، اسلو و استکهلم می باشد. این امر تا حدود زیادی به خاطر وجود ساختمان های مسکونی با تراکم بالا و محله ها و ساختمان هایی با قابلیت چند کاربری، به ویژه در مناطق مرکزی شهرها می­باشد. خیابان های خرید پیاده مدار، مولفه مشترک و بخش دیگری از بافت شهری شهرهای مذبور هستند که جمعیت زیادی از سنین و اقشار مختلف را در روزهای کاری جذب می­کنند و فرصت منحصر به فردی را برای پیاده روی، خرید و تعامل اجتماعی فراهم می­آورند.



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :